شاید در فرآیند انتخاب مشاوران و پیمانکاران این آیین‌نامه نقشی نداشته باشد اما در اطلاع‌رسانی نقش بسیار زیادی دارد. این امر برای نخستین بار به اجرا گذاشته شد که اگر درست اجرا شود تا اندازه زیادی با مفاسد اقتصادی در اجرای پروژه‌ها، مبارزه می‌شود. یعنی فضا را طوری می‌سازند که امکان تخلف وجود نداشته باشد و به عبارتی مناقصات در جعبه شیشه‌ای برگزار می‌شود. در اجرای این آیین‌نامه اطلاعات مربوط به همه مناقصات در یک سایت اینترنتی به نام پایگاه ملی اطلاع‌رسانی مناقصات که توسط معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری طراحی شده است، درج می‌گردد. موضوع این است که در مراحل مختلف انتخاب پیمانکار یا مشاور چه‌چیزی را باید مستندسازی کرد. آیین‌نامه می‌گوید کسی نمی‌تواند مناقصه‌ای را برگزار و مستندات مربوط به آن را ناقص تهیه کند و باید مستندات، مو به مو، از مرحله پیش از فراخوان تا مرحله برنده مناقصه، مستند و همه مدارک این مناقصه باید در دستگاه مناقصه‌گزار نگهداری شود. بخش دوم کار این است که خلاصه مستندات باید روی سایت مناقصات درج شود و این شامل تمام دستگاه‌های مشمول قانون می‌شود. مستندات لازم برای درج در این پایگاه شامل 6 مورد است: فراخوان مناقصه، مشخصات اعضای کمیسیون مناقصه، خلاصه اسناد مناقصه، روش و مراحل ارزیابی کیفی و نتایج آن مناقصه، صورتجلسه‌های مناقصه و نام برندگان و قیمت برنده شده. در آیین‌نامه گفته شده که باید تا زمان پایان اجرای پروژه این مستندات روی سایت باشد تا بتوان دید آیا پروژه‌ای که مثلاً قرار بوده 3 ساله تمام شود در زمان مقرر انجام شده یا نه. این پایگاه نقش بسیار مهمی دارد. مسؤولیت صحت و سقم اطلاعات هم طبق آیین‌نامه با دستگاه مرکزی مناقصه‌گزار است.